ไทยใกล้อวสาน?

นับวันจะยิ่งเห็นร่องรอยของความแตกแยกของคนในชาติ ถ่างกว้างมากยิ่งขึ้นๆ จากภาพที่ปรากฏในการชุมนุมประท้วงรัฐบาลและการสลายการชุมนุมคนเสื้อแดง (นปช.) จนกระทั่งถึงภาพที่นายกรัฐมนตรี (นายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ) ของคนไทยบางส่วน รองนายกรัฐมนตรี (นายสุเทพ เทือกสุบรรณ) อาจรวมถึงรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (นายกษิต ภิรมย์) ที่จะต้องใช้รถกันกระสุนเป็นพาหนะในการลงพื้นที่เพื่อปฏิบัติงานตามสถานที่ ต่างๆ

ลำพังตัวนายกรัฐมนตรีใช้รถกันกระสุนเป็นพาหนะอาจไม่ ใช่เรื่องแปลกอะไรนัก หากเกินในสถานการณ์บ้านเมืองเป็นปกติมากกว่านี้ เพราะในฐานะที่เป็นนายกรัฐมนตรีย่อมจะได้รับการปกป้องและดูแลเป็นพิเศษกว่า บุคคลทั่วไป

แต่เหตุการณ์เช่นว่านี้ได้ลุกลามมาจนถึงระดับรองนายก รัฐมนตรี และรัฐมนตรีบางคน อาจจะลามไปถึง รัฐมนตรีทุกคน ส.ส. หลายๆ คน หรือทุกคน ที่คาดว่าเป็นฝ่ายตรงกันข้ามในทางการเมืองกับใครบางกลุ่ม ทุกระดับ อาจรวมถึงกลุ่มประชาชนที่เคลื่อนไหวทางการเมืองทุกกลุ่มด้วย

ได้ เห็นภาพผู้นำหรือผู้บริหารประเทศที่เดินทางไปไหนมาไหนต้องใช้รถกันกระสุน มีทหาร ตำรวจล้อมหน้าล้อมหลัง เป็นจำนวนมาก และมากกว่าจำนวนประชาชนในพื้นที่ ที่ผู้นำหรือผู้บริหารประเทศต้องไปพบ เพื่อสอบถามปัญหา หรือแก้ปัญหาให้กับประชาชนเหล่านั้นแล้วก็หดหู่ใจ แกมสังเวชใจ

และอดที่จะคิดจินตนาการย้อนไปถึงอดีต ก่อนที่อาณาจักรสุโขทัยและอยุธยาจะล่มสลาย หรือบางประเทศที่ต้องแบ่งเป็นตะวันออก ตะวันตก แบ่งเป็นเหนือ เป็นใต้ ไม่ได้ว่า อาณาจักร และประเทศเหล่านั้นจะมีเค้าลางเช่นกำลังเกิดกับประเทศไทยในขณะนี้หรือเปล่า หนอ

เพราะประเทศไทยทุกวันนี้ช่างมืดมน อนธการ สิ้นดี ยากที่จะหาทางออกจากวิกฤตให้กับคนในชาติและประเทศชาติได้

ผู้ หลักผู้ใหญ่ ผู้มีบารมี หรือมากบารมีจะในรัฐธรรมนูญหรือนอกรัฐธรรมนูญก็ตาม ที่เคยแก้ปัญหาความขัดแย้งได้ มาถึงบัดนี้แทบมองไม่เห็นใครเลย ที่จะทำเช่นนั้นได้ เพราะหากมีใครสักคนเอ่ยคำพูดบางประโยคออกมา จะถูกผิดอย่างไร ก็ไม่พ้นจะถูกโยงให้เป็นฝ่ายใด ฝ่ายหนึ่งเสมอ

คำพูด การกระทำเหล่านั้น นอกจากจะไม่ช่วยแก้ปัญหาให้กับบ้านเมืองนี้แล้ว ยังช่วยเพิ่มปัญหาความแตกแยกให้กับบ้านเมืองยิ่งขึ้นไปอีก

ประเทศไทยได้ชื่อว่ามีประชากรส่วนใหญ่นับถือพระพุทธศาสนาและเกือบจะได้บัญญัติว่า พระพุทธศาสนาเป็นศาสนาประจำชาติไว้ในรัฐธรรมนูญ

หลาย ฝ่ายหลายบุคคลพยายามเรียกร้องให้คนในชาติหรือบุคลากรในสถาบันศาสนาต่างๆ และในองค์กรของพระพุทธศาสนาเป็นตัวกลางเข้ามาแก้ไข คลี่คลาย ความขัดแย้ง แตกแยกของคนในชาติ อาจโดยการนำความน่าเชื่อถือในฐานะเป็นสถาบันหลัก หรือนำหลักธรรมของพระพุทธศาสนาในฐานะที่มีหลักธรรมที่เน้นความสามัคคี (สุขา สังฆัสสะ สามัคคี) ความเมตตาอารี (พรหมวิหารธรรม 4) ความเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ ความอดทน เป็นต้น มาเป็นฐานในการแก้ไขปัญหา

แต่จนแล้วจนรอด บุคลากรในสถาบันศาสนาต่างๆ หรือบุคลากรในพระพุทธศาสนาก็ไม่อยากเปลืองตัว หรือถูกป้ายสีให้เป็นสีใด สีหนึ่งในสถานการณ์เช่นนี้

มีผู้ใหญ่ใน บ้านเมืองอย่างน้อย 2 ท่านที่ออกมาพูดประหนึ่งว่าจะเตือนสติหรือขู่ฝ่ายหนึ่ง ฝ่ายใด หรืออาจจะปลงตกยอมรับในการกระทำของตนเองก็ได้ว่า "ขอให้ระวังทำกรรมอะไรไว้ย่อมจะได้รับผลแห่งกรรมนั้นตอบสนอง" หรืออาจเป็นการส่งสัญญาณเตือนไปถึงรัฐบาลก็ได้ เพราะ รัฐบาลที่นำโดยนายอภิสิทธิ์ เวชชาชีวะ ก่อนที่จะก้าวเข้ามาเป็นรัฐบาลได้ก็เพราะการกระทำ (กรรม) ในลักษณะอย่างใด อย่างหนึ่งไว้ ก็ต้องพร้อมที่จะยอมรับกับผลแห่งการกระทำที่ได้เคยทำไว้เช่นนั้นด้วย และดูเหมือนผลแห่งกรรมนั้นกำลังผลิดอกออกผลอยู่เช่นกัน

พวกเราในฐานะ เป็นผู้กระทำกรรมร่วมอย่างใดอย่างหนึ่ง อาจโดยทางตรงและทางอ้อม ก็ต้องก้มหน้ายอมรับผลแห่งกรรมเช่นนั้น และอาจต้องทำใจให้ยอมรับว่า ฤๅ ประเทศไทยใกล้จะถึงกาลอวสาน เสียแล้วกระมัง

Add to: del.icio.us | Digg | reddit